Diagnostyka mikroskopowa nużeńca Piaseczno

Demodex – Nużeniec: Czy to przyczyna Twoich problemów skórnych?

Demodex to mikroskopijny roztocz bytujący na skórze każdego z nas. Niezależnie od tego, czy występuje w ilościach fizjologicznych czy patogennych, musi czerpać korzyści ze środowiska, które go otacza – przede wszystkim ze składników takich jak sebum, komórki naskórka, osocze czy limfa.

W naszym gabinecie kosmetologicznym w Piasecznie wykonujemy diagnostykę mikroskopem nużeńca. Obecność Demodex potwierdzamy od razu po pobraniu próbek.

Sebum – ulubiony pokarm demodex?

Sebum tworzy naturalną warstwę lipidową, która chroni skórę przed nadmiernym odparowywaniem wody. Jego skład i ilość mogą się zmieniać pod wpływem oksydacji, mieszania z potem lub z enzymami bakteryjnymi. U zdrowego dorosłego człowieka wydzielanie tłuszczu wynosi ok. 2 g dziennie.

Czynniki wpływające na ilość sebum:

  • hormony (np. androgeny),

  • wiek i menopauza,

  • stres,

  • temperatura,

  • pielęgnacja skóry.

Jakość sebum również ma znaczenie – np. utlenione lipidy mogą prowadzić do zatkania porów, powstawania stanów zapalnych (np. trądziku) i sprzyjać bytowaniu demodex.

 Jakie sebum lubi nużeniec?

Badania wykazały, że w chorobach takich jak trądzik różowaty zmienia się profil kwasów tłuszczowych w sebum – mniej długołańcuchowych, więcej krótkich lub utlenionych. To sugeruje, że skład tłuszczu na skórze może sprzyjać kolonizacji demodexu, nawet gdy jego ilość nie wzrasta.

 Nawilżenie skóry a demodex

Stopień nawilżenia wpływa na prawidłową keratynizację i barierowość naskórka. Zbyt suche, odwodnione środowisko może wspierać demodexa. Badania wskazują, że osoby z niższym nawilżeniem mają znacznie większe zagęszczenie tych roztoczy.

Temperatura skóry i pH – niewidoczni sojusznicy?

  • pH skóry – lekko kwaśne pH (~5,5) wspomaga odporność mikrobiologiczną skóry. Przy pH bardziej zasadowym utrzymuje się częstszy wzrost demodexu.

  • Temperatura – optymalna dla namnażania roztoczy to ok. 24–28 °C. Wyższa temperatura skóry sprzyja wzrostowi ich populacji.

 Bariera immunologiczna i odporność

Obecność demodexa nie zawsze oznacza chorobę. U noworodków i osób z prawidłową odpornością roztocze często nie wywołują objawów. Jednak obniżona odporność, zaburzenia bariery ochronnej, leczenie sterydami lub immunosupresja (np. przy AZS, HIV) sprzyjają rozwojowi nużycy.

Roztocze mogą aktywować czujniki odpornościowe (receptory Toll-like), powodując stany zapalne. Z kolei uszkodzenie bariery naskórkowej przez roztocze może prowadzić do nadkażeń i nasilenia objawów.

  • Demodex żywi się sebum, komórkami oraz płynami skórnymi – zwłaszcza tam, gdzie bariera ochronna jest zaburzona.

  • Zmiany w składzie sebum, niskie nawodnienie, zasadowe pH i wyższa miejscowa temperatura sprzyjają jego rozrostowi.

  • Prawidłowa pielęgnacja – nawilżenie, równowaga pH i wzmocnienie bariery lipidowej – może ograniczać objawy związane z bytowaniem demodexa.

  • W przypadkach przewlekłych problemów dermatologicznych warto uwzględnić analizę obecności tego roztocza i odpowiednio dostosować terapię.

Trądzik różowaty, a nużyca:

Rozróżnienie między objawami nużycy (demodekozy) a trądzikiem różowatym (rosacea) bywa dużym wyzwaniem – i to nie bez powodu. Oba schorzenia mają wiele wspólnych cech, przez co ich diagnostyka może być trudna i wymaga szczegółowej analizy objawów oraz historii pacjenta.

Co łączy demodex i rosacea?

Zarówno nużyca, jak i trądzik różowaty mają zbieżne:

  • lokalizacje zmian: policzki, nos, czoło, broda,
  • formy kliniczne: skórna i oczna,
  • objawy subiektywne: uczucie pieczenia, szczypania, gorąca, napięcia skóry,
  • obraz kliniczny: grudki, krosty, zmiany przerostowe, rumień, teleangiektazje,
  • zmiany w funkcjonowaniu skóry: suchość, nadmierne wydzielanie sebum, zaburzenia bariery hydrolipidowej i składu sebum,
  • przebieg choroby: okresy remisji i nawrotów.
Co warto wziąć pod uwagę?

Jeśli u pacjenta nie stwierdzono obecności nużeńca lub leczenie demodekozy nie przynosi wystarczającej poprawy, należy uwzględnić inne czynniki wpływające na obraz skóry:

  • Czynniki predysponujące: płeć, wiek, fototyp skóry, emocjonalność, stres, historia rumienia, inflammaging.
  • Czynniki zaostrzające objawy: słońce, wiatr, zmiany temperatur, gorące lub pikantne potrawy, alkohol, dym papierosowy, drażniące kosmetyki, niewłaściwa higiena i pielęgnacja.
  • Stan bariery naskórkowej: uszkodzona bariera sprzyja nasileniu objawów.
  • Pielęgnacja domowa: nieprawidłowe kosmetyki mogą pogarszać stan skóry.
  • Badania laboratoryjne: m.in. poziomy witaminy B12, D3.
  • Choroby współistniejące: nadciśnienie, dysbioza jelitowa, Helicobacter pylori, cukrzyca, alergie, insulinooporność.
  • Leki: m.in. antybiotyki, sterydy, retinoidy, leki immunosupresyjne mogą wpływać na kondycję skóry.
Leczenie demodex – czy zawsze przynosi ulgę?
  • Zaczerwienienie, świąd i pieczenie skóry.
  • Wysypka, grudki, krostki, czasami z ropą.
  • Zapalenie mieszków włosowych, czasem z ropieniem.
  • Poczucie piasku pod powiekami, kłucie, obrzęk.
  • Obrzęk i zaczerwienienie wokół oczu.
  • Może wystąpić również łojotok, łuskanie skóry, świąd. 
     

Jak wygląda badanie na obecność demodekozy w salonie kosmetycznym w Piasecznie:

  1. Skórę należy odpowiednio przygotować do badania : na tydzień przed wizytą nie wykonuj żadnych peelingów, nie stosuj retinolu i jego  pochodnych,
    na 2 tygodnie przez badaniem nie wykonuj zabiegów kosmetologicznych,
    najlepiej jest umówić się na badanie w godzinach porannych (bez mycia skóry
    wcześniej), w pozostałych przypadkach na minimum 2 godziny przed planowaną wizytą
    dokładnie umyj twarz (dotyczy to również oczu), obficie opłucz twarz wodą, bez względu na to, czy preparat, tego wymaga, czy nie, osusz twarz ręcznikiem niepozostawiającym pyłków (nie zalecamy używania
    ręczników papierowych w toaletach publicznych),
    po osuszeniu nie nakładaj na twarz ŻADNEGO preparatu,  staraj się nie dotykać twarzy rękoma do czasu badania,· zabierz ze sobą pełne nazwy preparatów kosmetycznych, których używasz oraz leków i suplementów, które obecnie przyjmujesz, pomocne będą także wyniki niektórych badań morfologicznych i hormonalnych, jeśli były wykonywane, jeśli stosujesz maści lub leki od dermatologa lub przechodzisz terapię leczniczą wypisz sobie: jakie to były preparaty i kiedy były stosowane.
  2. Pobierane są 4 próbki poprzez lekkie drapanie naskórka
  3. Próbki zabezpieczone weryfikujemy pod mikroskopem
  4. Wyniki diagnostyki są bezpośrednio po sprawdzeniu